Cornell Üniversitesi Carl Sagan Enstitüsü Direktörü ve gökbilimci Dr. Lisa Kaltenegger, yürütülen yeni çalışmalar ve NASA verilerini temel alarak uzayda yaşamın oluşabileceği en potansiyel dünyaları açıkladı. Dünya dışı kayalık yapılı ve su taşıma kapasitesine sahip gezegenler üzerinde odaklanan Kaltenegger, dış gezegen araştırmalarının artık teorik bir hayalden pratik bir bilim dalına dönüştüğünü vurguluyor.
TRAPPIST-1 SİSTEMİ: YAŞANABİLİR BÖLGEDEKİ ARZULUĞUN İKİZLERİ
Güneş sistemimizin ötesinde yaklaşık 40 ışık yılı uzaklıkta bulunan TRAPPIST-1 sistemi, kayalık yapılı ve su taşıma kapasitesine sahip gezegenleriyle öne çıkıyor. Yedi gezegenli bu sistem, atmosfer koşulları ve su potansiyeli nedeniyle bilim insanlarının ilk tercihi olarak gösteriliyor.
Ancak Kaltenegger, merkeze çok yakın konumda bulunan ilk üç gezegenin aşırı sıcaklık nedeniyle canlılık için elverişli olmadığını belirtiyor. Yürütülen analizler, TRAPPIST-1 e, TRAPPIST-1 f, TRAPPIST-1 g ve TRAPPIST-1 h gezegenlerinin yörünge süreleri ile yıldızlarından aldıkları ısı miktarının onları canlılığın filizlenebileceği sıvı su dengesi olan “Goldilocks” bölgesine yakın konuma getirdiğini ifade ediyor.
PROXİMA CENTAURİ SİSTEMİ: KOMŞU YILDIZININ YAŞANABİLİR POTANSİYELİ
Dünya’ya sadece 4 ışık yılı uzaklıkta bulunan ve “kapı komşumuz” olarak nitelendirilen Proxima Centauri sistemi, gelişmiş uzay araçları icat edildiğinde insanlığın ulaşacağı ilk durak olarak öne çıkıyor. Üçlü bir yıldız sisteminin parçası olan Proxima Centauri b gezegeni, merkezindeki kırmızı cüce yıldızın etrafındaki turunu sadece 11 günde tamamlıyor.
Yıldızına kütleçekimsel olarak kilitlenmiş durumda bulunan gezegenin bir yüzü sürekli gündüzü yaşarken diğer yüzü mutlak bir karanlığa gömülüyor. Bu aşırı ortam şartlarına rağmen atmosfer korumasına sahip olması halinde canlılığın gelişebileceği ifade ediliyor. Ünlü yönetmen James Cameron’ın sinema tarihine geçen Avatar filmindeki kurgusal “Pandora” uydusunun da bu sistemdeki gaz devleri ve yıldız yapısından esinlenilerek tasarlandığı kaydediliyor.
KEPLER-62: ASTROFİZİKTE YENİ BİR DÖNEMİN BAŞLANGICI
2013 yılında keşfedilen Kepler-62 sistemi, Dünya’dan 1.200 ışık yılı uzaklıkta yer alıyor. Kepler-62e ve Kepler-62f adıyla bilinen iki ılıman gezegen, gaz kütlesi olmaktan uzak, tıpkı Dünya gibi katı yüzeylere sahip oluşlarıyla öne çıkıyor.
Kaltenegger, geçmişte kullanılan kütle ölçüm tekniklerinin gezegenlerin gaz devi mi yoksa kayalık mı olduğunu ayırt edemediğini, ancak Kepler sistemiyle evrende ne çok sıcak ne de çok soğuk olan milyarlarca potansiyel Dünya ikizinin varlığının kesinleştiğini aktarıyor. James Webb Uzay Teleskobu ve gelecekteki gözlem araçlarıyla bu 7 gezegenin atmosferindeki kimyasal gaz izleri (biyo-imzalar) taranarak uzaylı yaşamının ilk doğrudan kanıtlarına ulaşılması hedefleniyor.
Yorumlar kapalı.